Posts tonen met het label Personal Branding. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Personal Branding. Alle posts tonen

woensdag 27 februari 2013

Wie ben je: Bambi, Peter Pan of Barbie?

Ik heb iets meer dan een maand geleden, mijn eerste blogpost als 'Man en Paard' geschreven. Tijd voor een terugblik. Even reflecteren, navelstaren, spiegelen of mijzelf diep in de ogen kijken (voor zover dat gaat met zo'n dikke zonnebril).

Het is niet dat ik voor het eerst schrijf overigens. Eerder heb ik onder een ander pseudoniem geschreven, maar dat werd geen succes en ik heb die blog verwijderd. Misschien dat er nog wel ergens flarden daarvan op het internet rondzweven.

Bambi

In januari 2013 ben ik weer met frisse moed begonnen.
Als ik alles zo terug lees, ben ik vooral begonnen om frustraties van mij af te schrijven. Het klinkt nogal eens opstandig, schreeuwerig, tegendraads en gefrustreerd. Lekker schoppen tegen de gevestigde orde, mensen afzeiken en iedereen stom vinden.

Ik klink als een jengelend verwend klein kind. Je kent ze wel, die jankjongeren die je in de supermarkt tegenkomt, vergezeld door een paniekerig kijkende, angstig hert imiterende, ouder, die zichzelf continue verontschuldigt tegenover het overige winkelende publiek, dat met afkeurende blikken naar de op de vloer rollende dreumes kijkt. Bambi en de Draak...

foto: 'here we go again...' - loungerie via Compfight cc

Barbie

Inmiddels ben ik het drammerige al een beetje kwijt aan het raken, alhoewel ik nog steeds behoorlijk over de zeik kan gaan en ongeremd mijn mening wil spuien. Er zijn van die momenten dat ik gewoon nog steeds niet volwassen ben, waardoor ik steeds meer begin te twijfelen of ik wel of niet aan het Peter Pan syndroom lijd (vrouwelijke of mannelijke variant: kies maar uit).

Maar ja, zeg nou zelf, wie wil nou niet nog steeds stoer gevonden worden, door de lucht vliegen, ijzer vreten en, net als Simson, de allersterkste zijn? Of in een roze cabrio rondrijden, je 'my little pony' borstelen en toch nog even dat leuke balletpakje-van-vroeger (so cute!) uit de kast halen? Jawel, er is ook een Barbie syndroom. Dat kan trouwens zowel op het fysieke vlak (wespentaille, duckface, botox) slaan, als op Personal Branding (volgens Verbeeck).

Ik denk dat ik nog maar even wacht met volwassen worden. Dat kan altijd nog; later, als ik groot ben. Mocht je binnenkort aan je vergadertafel iemand tegenkomen die zich gedraagt als een klein kind en enigszins met één been buiten de realiteit lijkt te staan, dan heb je grote kans dat je mij tegen het lijf bent gelopen.

Tip voor de lunch na de vergadering: graag frietjes met appelmoes en een flesje chocolademelk (met rietje).


Links


donderdag 21 februari 2013

Personal Branding: ik ben Fake

Ik heb scheve tanden, flaporen die ook nog niet eens op één lijn staan, een scheefstaande grote hoekige neus, slecht tot zéér slechte ogen (je weet wel, vaste klant bij de jampottenafdeling bij de C1000), haar dat altijd alle kanten opstaat of als een badmuts over mijn hoofd geplakt zit en te grote voeten waar de exceem afspat als ik stress heb. En dat heb ik nogal eens. Geloof me, als ik samen met Quasimodo (die klokkenluider uit de Notre Dame) aan een Missverkiezing zou meedoen, zou Q gewoon winnen.

De profielfoto van mijn Twitter account is dan ook geen foto van mijzelf (staat ook in de beschrijving), maar is een uitsnede van een foto die ik in een eerdere blogpost heb gebruikt. Het geeft een beetje weer hoe ik ben en het ziet er een stuk beter uit om naar te kijken. Het oog wil ook wat.

foto: 'Veiled' - ST E PH/ EN _G via Compfight cc

Eén van de voordelen van Social Media is, dat je me nooit 'in real life' (waarom zeggen we dit nou altijd in het Engels?) tegenkomt en jij een beeld van mij kunt vormen naar aanleiding van wat ik allemaal bewust en, meer nog, onbewust op je loslaat via deze weblog.
Op een gegeven moment beslis je dat ik óf best wel interessant bent om naar te luisteren, óf dat ik een gefrustreerde mislukte wannabe-blogger ben. Dan ben ik of Belle, of het Beest; Christine of de Phantom; David of Goliath; de Efteling of Walygator.

Voorlopig ben ik nog niets anders dan een beginnende blogger zonder enige vorm van erkenning. Wanneer ik roep dat Facebook op zijn retour is en dat het de trend wordt om te gaan ontvrienden leest niemand dat. Wanneer ene meneer Alphenaar dat zegt, dan is het meteen hot, want deze meneer heeft zijn sporen in het vak inmiddels wel verdiend. Of laat ik het beter zeggen: hij profileert zich een stuk beter dan ik en naar hem wordt geluisterd. (offtopic: sorry JW, ik moet ineens denken aan de film Man in Black en het volkje in de kluis: 'All hail J'. Linkje naar YouTube)

Niet dat ik een dom blondje ben hoor, ik ben steengoed in mijn vakgebied (en ook niet blond overigens). Maar ik kan mijzelf slecht verkopen. Dat doet hij toch een stuk beter en daar heb ik ook weer bewondering voor.
Misschien dat ik dan toch iets aan mijn 'Personal Branding' (al weer Engels) moet gaan doen.

Ik heb 11 tips/steekwoorden onder elkaar gezet waar ik iets mee moet gaan doen volgens één van de vele bronnen op internet (je wilt niet weten hoeveel websites ik hierover tegenkom en iedereen heeft de kip met gouden eieren):
  1. baseer je op je krachten, talenten, vaardigheden, passies en waarden
  2. kijk zo onbevangen mogelijk naar jezelf
  3. zet jezelf op de kaart
  4. blijf echt
  5. inspireer jezelf
  6. heb geduld
  7. sterke punten
  8. grijp je kans als die zich voordoet
  9. wees relevant
  10. houd evenwicht tussen geven en nemen
  11. wees uniek
Daar moet ik het toch wel mee kunnen redden? Moet ik alleen nog uitzoeken hoe ik gezien wil worden. Is daar ook een website voor?

En misschien moet ik ook wat minder gedachtekronkels (of zijsprongen) tussen haakjes in mijn blogs gaan zetten...

Links